Bij mijn venster

Schrijven in tijden van corona

Keek je dezer dagen ook vaker uit het venster dan voorheen?
Het huis van Herman Teirlinck heeft een eenvoudig verzoek voor iedereen die de pen ter hand wil nemen:
Schrijf neer wat je ziet en denkt terwijl je bij je raam staat en naar de wereld kijkt in deze onwezenlijke tijd.

Richt een brief, een verhaal of beschrijving van min. 300 tot max. 900 woorden aan Herman Teirlinck, die vanuit zijn venster in zijn huis op de Uwenberg te Beersel naar de wereld keek en daarover een gedenkwaardige tekst schreef. Laat hem weten wat jij ziet, denkt, of wat er sindsdien veranderd is.

Grijp het aan als een vingeroefening, een warme uitnodiging om een bijdrage te leveren aan het vatten van een uitzonderlijk tijdsbeeld. Zo ontstaat een groeiende verzameling teksten om nu en later terug te lezen. En te begrijpen hoe het het leven was in dit uitzonderlijke jaar 2020.

Bij de heropening, na de coronacrisis èn na de restauratie, zal bij Teirlincks venster, in de intimiteit van zijn salon, een selectie uit de teksten worden voorgelezen door enkele vooraanstaande acteurs. Later volgt wellicht een publicatie. Zo lever je meteen een unieke, creatieve bijdrage aan de groeiende gemeenschap rond het huis van Herman Teirlinck.

 
Stuur uw bijdrage vòòr 30 juni naar bijmijnvenster@hthuis.be

Dit is een selectie van de bijdragen. Veel leesplezier!

U beschrijft mijn uitzicht.

Ronse, 7 mei 2020 Hooggeachte Herman, U beschrijft mijn uitzicht. In ‘Bij mijn venster’ maken op een heerlijke junimiddag omstreeks 1820 de Franse dichteres Marceline Desbordes-Valmore en de eveneens Franse schilder Jacques-Louis David een tochtje per rijtuig richting...

Lees meer

De Verste Tijd

Beste heer Teirlinck,  “Een tros kersebloemen springt wit langs alle zijden los onder de teer-blauwe Paaschlucht.” Precies dat is wat ik door mijn raam zie. Woordelijk de openingszin van uw Maria Speermalie. “Dit is de verste tijd, dien zij – (de kleine Maria) –...

Lees meer

Lozana

Antwerpen, 11 mei 2020 Geachte heer Teirlinck, Bij mijn venster sta ik, zeshoog boven de Antwerpse Lange Lozanastraat, met uitzicht over de daken, en het moet zijn dat toeval niet bestaat, want daarstraks ben ik u op straat nog tegengekomen. Nu ademt ons buurtje wel...

Lees meer

Gedicht voor Herman Teirlinck

Gedicht voor Herman Teirlinck. Waarde meester, ik heb lang nagedacht, ik wil het kort houden. U neemt in mijn leven een heel bijzondere plaats in, de juiste woorden samenbrengen voor een gepast eresaluut en u daarbij nog om een gunst durven vragen ook, dat vraagt...

Lees meer

Van Achter het Glas

Aan Herman Teirlinck In die tijd was het dat de man het besefte. Als bij donderslag. Dat niets zin had. Dat alle dingen die hij had gedaan. Alle dagen van zijn leven. Dat al die dingen geen betekenis hadden. Dat ze leeg waren. En hij schrok behoorlijk van die...

Lees meer

Gij moet veel oefenen, mijn vriend

Beste Herman, Voor mij ligt het boek Gezichten/Gestalten van Jeroen Brouwers, een boek vol portretten van schrijvers. De barcode op het boek herinnert me er elke dag aan: ik ontleende het ooit in de bibliotheek. Maar omdat de bibliotheken gesloten zijn door de crisis...

Lees meer

Er waaien witte bloesems

Beste Herman Teirlinck Ik schrijf je vanachter het raam van het huis van mijn grootoom en -tante. Bij het leegruimen voor de verbouwing trof ik twee van je romans op de boekenplank van mijn tante. Verder stond er niet veel memorabels, al vond ik wel een schriftje...

Lees meer

Ritselen

Ritselen Het was een vast ritueel. ‘s Avonds. Op dat moment waarop de dag wordt verruild voor de nacht. Waarop silhouetten uit hun schuilplaatsen verschijnen. Ik ging altijd even uit het venster hangen op dat moment. Om de gebeurtenissen van de dag af te sluiten. Een...

Lees meer

De Dood te Midden van het Leven

De avond voordat Italië in de diepvriezer van het merk Corona werd geschoven liet iemand, iets voorbij de haag die de grens vormt van de wereld die ik uit mijn raam kan zien, een hondje achter. Het was een schattig diertje, wollig en wit, niet een puppy maar een...

Lees meer

Ergens nemen de vogels het over

ergens nemen de vogels het overpikken de laatste sporenmens- peuk, pamper, blik - vantussenzand, duingras, lamsoor, zeekraalergens scheurt een vliesknakt een schouderuit het bladde kom gepluktin snavelverteerd, rot, voorbijhoe zou dat zijnen wat verlorenals wij...

Lees meer

Kleine Wereld

Ik moet omhoogkijken om te vermijden dat ik verblind word door het zonlicht dat op de witte muur van mijn koer weerkaatst. Twee mussen zitten in de paarse sering van de buren, en vliegen dan op. Hun vlucht heeft veel weg van brandende ambitie, met korte krachtige...

Lees meer

Liefste Buurmannen

Liefste buurmannen, Het is zeven uur vierentwintig. Ook vandaag wandelt zij voorbij, stipt om zeven uur vierentwintig. Zien jullie haar ook? Gehaast en kordaat, elke dag dat beetje te laat. Zij kijkt rond en Ik kijk na. Zij loopt door en Ik sta stil. Ik sta stil,...

Lees meer

De Wonderlijke Mei

Geachte heer Teirlinck, Als ik door het raam naar buiten kijk, springen de tranen me in de ogen. Hoewel buiten de zon straalt op verlaten straten, schenkt het vensterglas een wazig, troebel beeld door mijn tranen. Wenen is nergens goed voor en ik ben tenslotte...

Lees meer

Beste Marguerite Yourcenar

Vijftig jaar geleden schreef Marguerite Youracenar L’oeuvre a noir. In 1952 verscheen Les Memoires d'Hadrien. Van Herman Teirlinck verscheen in die periode Het gevecht met de engel. Ik weet niet of ze elkaar ooit hebben ontmoet, maar hij kende haar zeker, al was...

Lees meer

Naar de Vaantjes

Waar ik aan denk als ik door mijn raam kijk? Ik denk aan wat ik zie in mijn Borgerhoutse straat. Er hangen vaantjes van de ene kant naar de andere, het resultaat van naburige naai-ijver. Ze wapperen in de wind. Ze zijn symbool van contact. We raken elkaar, we zijn aan...

Lees meer

Verticaliteit

In een stad zegeviert de verticaliteit. Ik woon aan een pleintje met daarachter een stuk spoorweg. Hij ligt zo’n vijf meter lager dan mijn appartement. Het is de toegang tot een oud rangeerstation. De sporen, ik tel er een stuk of tien, trekken roestige horizontale...

Lees meer

Triptiek van een Lentedag

RechterpaneelIk kijk oostwaarts. De zon hangt zuidelijk en buiten mijn blikveld, werpt haar egale licht op de ribbelige schors van de takken. Mensen pellen laagjes weg bij mooi weer. De esdoorn wacht geduldig op zijn zomerse jurk. De toppen van de takken zijn gladder,...

Lees meer

Knippen en Plakken

Toen je eindelijk vrije uren vond om van achter jouw raam in Beersel de Zennevallei te overschouwen, Herman, was je reeds een gerespecteerd burger. Laat ik er 1953 op kleven, het jaar waarin ik geboren werd. Vierenzeventig was je. Het woord 'risicogroep' moest nog...

Lees meer

Echte Pijn

Onder het kleine raam van mijn bescheiden kamer speelt zich een stukje van het leven af. Doorheen dat venstertje, waarvan de grootte minder ter zake doet dan wat zich erin afspeelt, kijk ik uit op de achtergevels- en tuintjes van mijn buren. Een lange rij smalle...

Lees meer

Brief aan Herman Teirlinck

Zeer geachte Heer Teirlinck Deze brief schrijf ik u naar aanleiding van een annonce in de krant De Standaard, die eertijds nog AVV VVK op elke voorpagina afdrukte, maar daarvan al lang is teruggekomen ten voordele van een zeker pluralisme dat u zelf altijd genegen...

Lees meer

De aardbol is op slot

Goede middag Herman Ik heb mij knus geïnstalleerd in mijn keuken met de obligatoire koffie en drie katten die me gezelschap houden en klassieke muziek die me begeleidt bij het schrijven naar jou. De ganse wereld is te mijden, Herman, de aardbol is op slot, hij draait...

Lees meer

De Berg

Waulsort, mei 2020 Beste heer Teirlinck, Vanuit het raam van mijn zuidatelier kijk ik naar een berg. De berg is nu groen en door er lang naar te kijken gebeurt er iets. Vanmorgen was de berg nog deels in de mist verdwenen. Een massief grijzig vlak. Vanavond zal de...

Lees meer

Meester

Beste Meester,  Zo werd je benoemd bij ons aan huis.Als kind heb ik vele uren op je schoot gezeten aan je raam in Beersel, welke sprookjes je me toen vertelde weet ik niet meer.Maar de resonantie van je stem weerklonk nog in mijn geest toen we bij de sluiting van...

Lees meer

T.

Geachte meneer T. U heeft ze gekend, de roerige jaren twintig. U was al een wonderkind van veertig toen die gouden tijd aanbrak. Het interbellum deed mensen weer dromen, al zou ook die zeepbubbel snel doorprikt worden. Honderd jaar later is het hedendaagse equivalent...

Lees meer

Coupure

Eigenlijk kijk ik in deze Corona-tijden meer naar binnen dan naar buiten. Buiten was ik maar al te graag in pre-Corona tijden.Maar met nu zo veel thuis te zijn heb ik de charme van ons huis herontdekt en gesmaakt.Het besef drong nog eens goed door waarom wij precies...

Lees meer

Zonnegloren

“In het sanatorium staarden mijn medepatiënten meestentijds naar het plafond. Tv en computer waren in die oorlogsjaren nog niet voorhanden. De tuberculose tastte niet alleen hun organen aan maar wiste door het gedwongen verblijf in het herstellingsoord ook een deel...

Lees meer

Brief aan Herman Teirlinck

Geachte heer Teirlinck, Het anders zo levendige Laar in Borgerhout ligt er al maanden verlaten bij. Met mijn voorhoofd tegen het glas staar ik naar de weerkaatsing van de straatverlichting op de kasseien. Een vuilwit katje kruipt uit een keldergat, legt zich neer op...

Lees meer

Achter glas

Geachte heer Teirlinck,  Achter glas zit ik, wanneer ik naar de buitenwereld kijk: de hemel kleurt oranje, onder het lichte blauw dat de wereld al wekenlang in zijn greep houdt. Er is geen verkoeling voor de Aarde, er zijn alleen verschroeiende stralen van de...

Lees meer

‘Zo’ een dag

Beste heer Teirlinck, Ik breng u graag een verhaaltje door de ruit: Het is een zonnige dag en door het raam van zijn woonkamer kan Alex de wind als een volleerde ballerina zien dansen doorheen de graanvelden. Niets kan doen vermoeden dat vandaag ‘zo’ een dag zou...

Lees meer

voedselbos Alsemberg, BosAardBlij

De dagen glijden hier opwaarts voorbij,langs bomen die wolken dragen zoals de Zenne haar vallei.langs de kinderen van later, gekerfd in hun dromen,door de bijtende aarde, met haar tong des tijds.langs de bessen die rijpen, bitterzoet,en de bramen die strelen, als 's...

Lees meer

Kijken

6 mei 2020 Herman, kijk dan toch. Zie je hoe voor het grote witte huis enkele moeders met hun kinderen verzamelen? Zie je hoe ze door de inachtname van de social distancing, de gebruikelijke anderhalve meter afstand tussen personen die niet onder hetzelfde dak wonen,...

Lees meer

Vredelaan

Aan Nathalie P., 1906 - 2002en Raymond L., 1927 – 2020 De laatste jaren dat je in dit huis vooral van herinneringen leefde, nog vooraleer je verhuisde naar woonzorgcentrum Paradijs, ontging jou weinig van onze straat. Je had de tijd. Jouw man was al naar zijn hemel...

Lees meer

CARMINA BURANA

Beste Herman, Hoeveel symboliek huist er in het annuleren van het spektakel “Carmina Burana” dat voorzien was voor vrijdag 13 maart in Gent? Hoeveel symboliek huist er in “Dat feestje gaat niet door!” als onze vriendinnenafspraak op de vooravond van de lockdown in het...

Lees meer

Cyriel

Cyriel is jarig.Niet bepaald een reden om langer dan gewoonlijk in bed te blijven liggen. Op je negentigste wil je liever niet nog tijd verliezen. Hij staat op, zet koffie en eet een boterham met smeerkaas.De deurbel dingdongt. Voor de deur een mandje en op veilige...

Lees meer

Rosa

Voor H.T. Rosa – Roosje noemde ik haar soms met de nodige ironie –, net voor een jaar overleden, ‘t ging snel, die overbuurvrouw van me. Van achter de gordijntjes van haar ‘keukske’ in haar zwarte legoblokken huisje hield ze de hele straat in het oog. Zij zag en wist...

Lees meer

Anoniem

‘GANG EEN WIT LAKEN UIT!’ staat er in zwarte drukletters op een strookje papier dat iemand onder mijn voordeur heeft geschoven. Ik schrik even van de ongewone post. Maar die eerste letter, die schrijffout ontkracht het dreigement nog voor het is gelanceerd. Het heeft...

Lees meer

Vijgenboom

De werkelijkheid dringt mijn droom binnen en ik hoor bewust het krassen van een tak tegen de muur van de slaapkamer. Een vlucht wind komt binnen via het open raam. De dag. Die vijg groeide echt heel snel tot de eerste verdieping. Als in een droom. Ze heeft me wakker...

Lees meer

Tuin

Iets voorbijde blauwe regenin de schaduwvan de molensteen het voederplankjevoor de merelsvoor kerst getimmerddoor mijn pa vanuit de keuken        het vensterkijk iknet als ooit mijn moedernaar de vogels als het even druk isin het...

Lees meer

Mijn dak zit vol met duiven

Mechelen, mei 2020 Herman, vriend, Mijn dak zit vol met duiven. De scholen zijn al meer dan twee maanden dicht en die beesten staan te feesten alsof er niets aan de hand is. Koeren en huiven, dag in dag uit, tikkertje op het dak en de mannetjes maar waaieren en de...

Lees meer

Roze Marie

In het rode straatje van één of andere grote stad sta ik achter mijn venster. Als Roze Marie ga ik door het leven, omdat ik altijd roos draag. Roze Marie van het rode straatje, zo noemen ze mij. Het regent pijpenstelen, de sfeer is droef. Het is coronatijd. Ik ben...

Lees meer

Ja, het kan!

Beste Herman Teirlinck Ik kijk door mijn raam en zie de ingesloten tuintjes van mijn buren, mijn eigen tuintje waar een rododendronstruik nog in bloei staat en warm paars kleurt. IJverige bijen en een hommel zijn druk in de weer. Een zeer hoge berkenboom in de buurt...

Lees meer

Bij mijn venster

Vrijdag 22 mei, 2020 Het rolluik ratelt zoals het dat al eenenzestig jaar doet, langer dan ik, langer dan ik het bedien, langer dan het van mij is, van ons. Ons. Een "ons" sinds meer dan veertig jaar, alledaags en uitzonderlijk, vertrouwd en nooit gewend."Ons" is oud...

Lees meer

Bij Mijn Schuifraam aan Het Terras

In onze landelijke gemeente in West-Vlaanderen wonen wij in een typische wijk, de Knotwilgenwijk. Robuuste knotwilgen omzomen de enkele groenruimtes die her en der verspreid liggen.Als ik door mijn terrasraam kijk, zie ik een mastodont van een treurwilg die zijn fijne...

Lees meer

“Mijnheer”

Mijnheer Teirlinck, Weet u dat er niet veel schrijvers zijn uit de Vlaamse literaire wereld die ik vol eerbied aanspreek met Mijnheer? Naast u denk ik aan Louis Paul Boon, Clem Schouwenaars en dichter Paul van Ostaijen. Of dat lijstje volledig is? Wie zal het zeggen....

Lees meer

Aards Paradijs

Onze vensters geven uit op de stad. Wij wonen vijfhoog. Te hoog dacht ik toen we vier jaar geleden op zoek gingen naar een appartement. We woonden reeds vijfenveertig jaar in een huis, een huis in de rij van een oude, smalle straat. Men noemt de buurt dan ook Oud...

Lees meer

Slak (Van Nu en Straks en Toen)

Zou ik mij in virusvrije jaren op dit uur opmaken om naar het Rode Plein te trekken, een standje te bemannen en folders uit te delen, dan klaptop ik nu een nieuwe binnendag open. Deze eerste mei zal geen Feest van de Arbeid zijn. Hoogstens van de thuisarbeid. Na mijn...

Lees meer

Liefde in tijden van Corona

Mei 2020 Beste Herman Teirlinck, Het is een prachtige lenteavond in mei, ik kijk door het venster van mijn woonkamer in Luxemburg en denk aan de surreële, verontrustende weken die begonnen in maart van dit jaar, en die mij zoveel schoonheid, magie en pijn hebben...

Lees meer

Blues

Geachte heer Teirlinck, Ik zit voor het raam en ik wil op mijn fiets springen om te kijken of de wereld nog bestaat.Ik rij langs de rivier. En ja, de wereld bestaat nog. Overal huppelen verliefde konijntjes. Zelfs de populieren lijken de lucht te willen knuffelen met...

Lees meer

Laat Je Besmetten

Laat je besmetten Nooit eerder kwamen zo veel mensen bij me binnenkijken in huis, dan tijdens deze coronadagen. Nooit eerder vond ik zo veel wederzijdse erkenning bij bekenden en onbekenden, dichtbij of aan de andere kant van de wereldbol. Onze bubbel in lijfelijke...

Lees meer

Alleen, per twee of soms per drie

Geachte heer Teirlinck Of, zoals de jongeren in 2020 dit formuleren: “Beste Herman” Als ik uit mijn raam kijk zie ik een explosie van frisgroen, mooi gefilterd zonlicht door het gebladerte van bomen en struiken en hier en daar een kleurvlek: het paars van sieruien,...

Lees meer

CARMEN

Ik sta op een imaginair balkon en kijk de straat in. De zon herhaalt haar dagelijkse afdaling waardoor ze een oranje gloed over de huizen neerwerpt. Het is cliché, maar wel mooi om te zien.Beneden boent een vrouw haar ramen. Ook zij doet dit dagelijks, al weet niemand...

Lees meer

Beerzel met een ‘z’

Dag mijnheer Teirlinck, Door het venster in mijn werkkamer kijk ik naar de linde die met zijn kruin die wel vijfentwintig meter hoog reikt heel de tuin domineert. Half maart zijn de botten gaan zwellen en nu is het loof helemaal volgroeid. Binnenkort verschijnen de...

Lees meer

Onder de Kersenbloesem

Onder de Kersenbloesem Dit jaar kwam de lente vroeg in onze straat. In straatjaren gemeten is onze straat een jonkie in de lente van haar leven. Kaarsrecht en breed in de schouders. Nergens pokdalig, op dat ene putje na, waar het gestolde asfalt bij het laatste...

Lees meer

Meneer Teirlinck

Beste meneer Teirlinck, Vergeef me mijn onwetendheid. Ik ken u bij naam omdat een studio naar u is vernoemd, maar ik wist niet dat u zoveel tijd bij uw venster heeft doorgebracht. U bent net als ik een brillend man, zag ik op een foto. Zet u hem ook af wanneer u van...

Lees meer

66

Dag Herman Dag (be)leeftijdgenoot Waarschijnlijk frons je nu al je erudiete wenkbrauwen maar sta me toe mij nader te verklaren. Momenteel ben ik zesenzestig jaar oud. Snel speurwerk leverde me op dat jij op het einde van de Tweede Wereldoorlog ook zesenzestig jaar op...

Lees meer

Het raam

Ik kijk. Zoals jij ook vaak deed, zittend aan je venster. Regendruppels parelen langs het raam naar beneden. Niet lijnrecht neerwaarts maar bijna cirkelend, traag kronkelend en zich verenigend met andere druppels waardoor ze geen druppels meer zijn maar juist een...

Lees meer

Ongeziene Gast

Ongeziene gast Mijn raam op het bos, een veilige havenmijn schip aangemeerd, zetel aan de kadeonbesmet in een onwezenlijk stille wereldalles en iedereen stilgezet door stijgendecoronacijfers en bijwijlen afvlakkende lijnen. Mijn raam op het bos, mijmeren...

Lees meer

Duiken op het grastapijt

Het jaar 2020 neemt een start met het coronavirus in China, onheilspellende berichten bereiken ons. Als een tsunami is Noord-Italië aan de beurt en gans Europa volgt, het is plots geen ver-van-mijn-bed-show meer. Wereldwijd zet het virus zijn tentakels uit en plots...

Lees meer

Brief aan Herman Teirlinck

Geachte heer Teirlinck, Ik kijk uit op de achtergevel van oude huizen in een straat die parallel loopt met mijn straat. Daartussen een bont mengsel van stadstuintjes, mooi getrimde, slordige, overwoekerde, tuintjes met een ziel, altijd vol levenskracht in de lente....

Lees meer

Lijn

Voor Herman Teirlinck Ik kijk dikwijls uit het raam van mijn werkkamer. De laatste weken nog meer dan vroeger. Mijn werkkamer, ik kan niet zeggen mijn studeerkamer of bureau.  Ik naai hier, schilder hier, zit hier achter mijn computerscherm iets te doen of mijn tijd...

Lees meer

Voorjaar

Seringen bloeden op het vergane gras gedroomde zonnedauw scharniert een egeljong tussen haar lippen in een wreed moment van honger blootsvoets lopen heggemussen een rondje hindernissenparcours scharrelen worst met appelmoes kippen zonder kop mijn zwarte blackie loenst...

Lees meer

Teirling

de wereld binnen zijn spiegeling in de tuin binnenstebuiten bovenste-onder grootouders die herrijzen het hek half open   dit jaar ontwaak je na vele vele jaren welkom hibernatus; we hebben je gemist ik kijk nu door het raam en 'k weet niet meer waarom maar 't groen...

Lees meer

Brief aan Herman Teirlinck

dinsdag 5 mei 2020 Geachte meneer Teirlinck Ik ken u niet en u kent mij al zeker niet. Uw naam ken ik natuurlijk wel want die hebt u aan een gerenommeerde theaterschool gegeven. Daaruit leid ik af dat u een gerenommeerd man bent. Ik zag u eens op televisie, het was in...

Lees meer

Wanneer Wij Verjaren

Dag Herman, De zon piept door helle blauwe slierten en dat roept romantiek bij mij op.Ik denk vooral aan mijn twee geliefde wezens, mijn moeder en echtgenootdie ik moest afgeven in amper drie maanden tijd.Zoiets kruipt niet in je koude kleren.Het zal nooit meer zijn...

Lees meer

Rolmeter

Rolmeter Op een zondagochtend zit ik aan de keukentafel, al ben ik even niet meer zeker dat het zondagochtend is. Op een zondagochtend zit ik dus waarschijnlijk aan de keukentafel het weer in de gaten te houden. Mijn blik speurt de hemel af, op zoek naar de eerste...

Lees meer

K.

"Stel je voor: je ontwaakt en alles is twintig maal kleiner dan gisteren: de aarde, planten, dieren, mensen,huizen, voorwerpen...alles. Het zal pas zichtbaar zijn als bijvoorbeeld één rataan deze verandering is ontsnapt, en ons, ter inlichting, op de schouders tikt."...

Lees meer

Azuurblauwe Wereld

Er passeren opvallend veel wandelaars wanneer ik die middag in hartje maart gezapig mijn geslepen potlood ter hand neem. Ze lopen rondkijkend en luid pratend in het midden van de autoluwe straat. Het huis is geregeld onderwerp van hun blikveld en gesprek. Wat de...

Lees meer

De Kazerne

Voor mijn venster vloeit de Dijle. Meestal stopt mijn blik daar. Aan de andere kant van de oever ligt de Dossinkazerne. Links de moderne Memorial, rechts het witte, oude gebouw. Tussenin springt een verkeerslicht soms op rood. Aan de kazerne staan stellingen. Ze...

Lees meer

Binnendieren

Samen met mijn kater zit ik achter een frisgewassen tralies van glas. De wereld ging op slot, alweer vijftig dagen geleden. Het nieuwe gewoon. De anderhalvemetermaatschappij en burgerzin zijn begrippen geworden die we dagelijks lezen in de krant. Een gemeten geweten....

Lees meer

Zoolang de eeuwige dingen niet falen

Dag Herman, Mag ik je ten minste zo aanspreken?Wie nah sind uns manche Tote.Hoe verwant kunnen we ons voelen met sommige doden. De voorbije Maanden leken aanvankelijk rimpelloos te verlopen. Ik las in het gelijknamige boek van Streuvels, De Maanden (1941), waarinde...

Lees meer

De Overkant

Ik heb de slechte gewoonte om me bij momenten voor mijn raam te zetten en naar de overkant te kijken. Soms verbeeld ik me in een rolstoel te zitten met één been in een gipsen cocon wachtend op die versmachtende zoen van Grace Kelly, maar weet hoe dramatisch het is to...

Lees meer

Besmette Stad

voor D.V.D., En het werd lente. De stad had moeten ontploffen maar bleef liggen in haar roerloosheid. Men hing witte lakens uit de ramen om met hun onbevlektheid deze wedergeboorte te logenstraffen. In een staat van uitzondering worden zelfs de eigen lichaamssappen...

Lees meer

De Appelboom

Vorig jaar, Herman, in 2019, gaven we onze houten tuintafel met tien tuinstoelen aan onze buren. We werden te oud – en we waren het beu – om elk voorjaar het hout af te schuren en opnieuw te oliën. Onze jonge buren waren blij en gaven ons in ruil een schattig...

Lees meer

De Pest in Europa (1346-1351)

Vandaag Ik zie kraaienIn grote groep strijken ze neer in de tuinIk erger me kapot aan die beestenZe fluiten niet. Ze schreeuwenLuid en akelig als roofdieren Er is altijd wel een kraai die alles in het oog houdtAls hij neerstrijkt of als eerste wegvliegt, dan volgen...

Lees meer

Cosmo

Dat wil ik nu niet meer. Al lang niet meer. Iedereen die dit nog wenst mag in de linkerrij gaan staan. Iedereen met reële verwachtingen: Volg mij! Maar wees gewaarschuwd: ik beloof niets, zelfs niet dat het gaat tegenvallen, al zal het dat wel. Ik geloof niets,...

Lees meer

Met mezelf naar mezelf kijken

Om op de beste manier naar mezelf te kijken sluit ik vaak mijn ogen. Niet dat het mij aan moed ontbreekt om naar de werkelijkheid te kijken, naar de feitelijke wereld met zijn rare kostuum.    Eerder in een bui van nederigheid. De ogen sluiten is een vorm van klein...

Lees meer

Ik Zie de Oude Pomp

Uit mijn raam zie ik de oude pomp. Destijds verstandig naast de deur geplaatst door de boeren zodat ze gemakkelijk water bij de hand hadden. De koeien- en varkensstal was gewoon in huis en die beesten hadden veel drinken nodig. Pompen is nu zinloos. Bij de restauratie...

Lees meer

Beloken Pasen

Dag Herman Het is acht uur. Radio 1 haalt mij uit een diepe slaap. Het is stil. Dat is het elke ochtend rond dit uur. Alleen de vroege vogels storen er zich niet aan. Vliegensvlug brengen ze spinnen en rupsen naar hun onophoudelijk piepende jongen. Jonge...

Lees meer

Uitzicht op een weids landschap

Uitzicht op een weids landschap. Met verre velden als het kan, en oude bomen. Ik hoef het niet te bezitten, maar ik wil er graag naar kunnen kijken. Wat open ruimte en uitzicht op een wijde hemel is ook al heel wat, in de stad. Om grenzen te verleggen. Voor even...

Lees meer

Bezette Stad

Geachte Heer Teirlinck, beste Herman Voor mij ben je altijd meer dan een man, een naam geweest. Je naam werd verbonden aan een instituut, een huis en een gebouw waar ik nooit kwam. Maar die ik ken uit de media. Net datzelfde denk ik over dit vreselijke coronavirus dat...

Lees meer

Wanneer Jij Uittreedt

Wanneer jij uittreedt zullen de klokken luiden komen we op straat en zullen we mekaar omhelzen en knuffelen als nooit tevoren Wanneer jij uittreedt zullen we mekaar bewonderen voor zoveel veerkracht zoveel doorzetting zoveel solidariteit Wanneer jij uittreedt is jouw...

Lees meer

Van Verwoeste Levens en Vlerken in het Blauw

‘t Is lentegroen genoeg,voor honderdduizend oogen;eilaas, ‘k en hebbe er ik,o grondig groene zee,maar twee:wie kander moedeloos,den dwang mij doen gedoogenvan ’t geen mij tegenhoudtnen tocht in al dat groente doen? Het is donderdag 12 maart 2020. Bij Theater Tinnenpot...

Lees meer

De Hollandse Koopman

Mijn venster op de wereld kijkt uit op een wei waar voor de dood van de boer, koeien graasden, ganzen paarden (liefst midden op straat), waar ze niet doodgereden werden door geduldige chauffeurs, maar later opgegeten werden door de vos. Door de bomen van de oprijlaan...

Lees meer

Ik wou dat ik mijn kat was

Ik wou dat ik mijn kat was. Ik kijk door de dubbele terrasdeur naar buiten en zie haar liggen. Languit genietend in de zon. Nog triomfantelijk gloriërend over de eerste muis die ze ooit ving, eergisteren, en die ik tevergeefs probeerde te redden. Ik wou dat ik mijn...

Lees meer

Gevelbreed

Geachte heer Teirlinck, Beste Herman, Het fijne gevelbrede raam voor onze dagelijkse uitkijk werd geplaatst in 1953. Het kijkt uit op een gebouw waar u nauw aan verbonden bent. Uit de aan elkaars overkant gelegen gevels blijkt de ervaren intelligentie van de...

Lees meer

Eden

Geachte Herman, Op zonnige dagen tussen pakweg 15u30 en 18u kan u mij vinden in de badkamer die dan als enig vertrek baadt in de namiddagzon. Zo verschaf ik mezelf een flinke portie broodnodige vitamine D. Ik installeer me met een kussen op het raamkozijn en lees een...

Lees meer

Caïro-Corona

Dag drie. Dashur. De meer dan 4600 jaar oude geknikte piramide van farao Snefru is al enkele maanden open voor publiek. Tijdens de minutieuze voorbereidingen van deze trip heb ik enkele claustrofobische verslagen opgespoord. Plat op de buik over losse balken en keien...

Lees meer

1964

Dag Herman, Vandaag geven veel meer vensters ons een blik op de wereld dan in 1964. Er zijn nog steeds grote vensters die 24/7 live uitzenden. In deze vreemde lente was het ontluiken van de witte bloemen van de grote seringenboom nooit eerder zo fascinerend. De tuin...

Lees meer

Onweer

Sombere nanoenlucht. Wind jaagt achter een kudde wolken als een speelse hond. Ik schrik op van het tikken van de eerste hagel op het glas. Prille vruchtjes van de kerselaar bij de buur buigen deemoedig onder het striemend geweld. De laatste bloem van de magnolia bij...

Lees meer

Ik Kijk.

Dinsdag 5 mei 2020 Ik kijk.Niet dat ik ervoor niet keek.Maar ik kijk anders. Langer. Niet toevallig, maar bewust. Omdat ik wil registreren, onthouden, herinneren. Het vreemde, het unieke, het onbevattelijke, het mooie dat ik zie. Vatten wil ik ze, de tijd die ook...

Lees meer

Trampoline

Beste Herman Teirlinck Als ik door het badkamerraam kijk zie ik het meest. Bomen waar vogels in- en uit vliegen met een bewegingsplezier dat ik nooit heb gekend. De zon die de kant van zijn ondergang opzoekt, om morgenvroeg weer op te staan. In een ver tuintje wappert...

Lees meer

Losgeknipt

Ik sta achter het raam en kijk uit op een half uitbloeiende prunus. Achter de roze blaadjes ligt een vogelnest verscholen. Witte wolken wuiven voorbij tussen een blauwe lucht. Daarin tekent een verre vogel zijn naam. Ik krijg vleugels die klapwieken op een leeg veld....

Lees meer