Teirlinck publicaties

Met zijn essays voedde Teirlinck het debat over samenleving, cultuur en cultuurbeleid. Een bijzonder geschrift, Wijding voor een derde geboorte, uit 1956, wijdde hij aan zijn ideeën over het toneel. De tekst werd overgenomen in Dramatisch Peripatetikon, de spirituele ruggengraat van Teirlincks denken over toneel. Enkele kerncitaten: ‘Niets bestaat vóór het spel.’ ‘De tekst wordt op de tong van de speler geboren.’ ‘De soevereiniteit van de speler dient onvoorwaardelijk te worden erkend.’  Het werd een onmisbaar handboek voor toneelstudenten in de door hem opgerichte Studio voor het Nationaal Toneel, later de Studio Herman Teirlinck. In deze publicatie kan u de inleiding en de eerste van zijn vijftien stellingen lezen. Een proeve van Teirlincks jonge tekentalent krijgt eveneens een plaats in deze publicatie, naast werk van de jonge schrijvers die het afgelopen jaar als residenten in zijn huis verbleven: Mattijs Deraedt, Siska Baeck, Bouke Schut en Stefanie Huysmans – Noorts. Alle vier stonden ze een fragment af uit nieuw werk dat onder Teirlincks dak ontstond.

. 

Zelfportret of het galgemaal wordt algemeen beschouwd als Teirlincks meest vernieuwende en beklijvende roman, de laatste die hij schreef. Het is een finale zelfanalyse waarin het personage de legendarische woorden spreekt: ‘Ge zijt zoveel mensen geweest’. In deze publicatie leest u twee cruciale passages uit deze roman. Bij de heropening van het huis op 13 november 2021 formuleerde auteur Jeroen Olyslaegers een antwoord op dit zelfportret in de vorm van een brief aan Teirlinck. En actrice Maaike Neuville, die de residentie op de eerste verdieping van het huis inwijdde, richtte zich tot Teirlinck met een nachtelijk lang gedicht. 

. 

De dolage is een symbolistische langgerekte monoloog van een figuur, bij avond zittend op de heide, een afwezige geliefde zweeft door zijn gedachten. Een wazige gestalte spreekt hem toe over de doelloosheid en smarten van het menselijke bestaan. Het is een parel in het oeuvre van Herman Teirlinck. In de publicatie leest u tevens een beschouwende tekst van acteur Wim Opbrouck over Dylan Thomas, de legendarische dichter uit Wales, bekend van onder meer Onder het melkwoud. Wim Opbrouck maakte een memorabel programma over Dylan Thomas op 11 november 2019, een laatste tijdgenoot van Teirlinck in diens salon alvorens de start van de renovatie. Teirlinck en Thomas: twee rusteloze zielen samen. 

De nieuwe Uilenspiegel. Een fragment, gevolgd door Over Walschap, werd aangeboden op 19 december 2019, tijdens een avond voor de vrienden van het huis van Herman Teirlinck in het gezelschap van de Roemeense auteur Mircea Cărtărescu en de Nederlandse journaliste Margot Dijkgraaf. Herman Teirlinck schreef De Nieuwe Uilenspiegel precies een eeuw eerder. In het gekozen fragment volgen we Thijl en zijn reizende karavaan op het moment van de intrede in Brussel. Tegelijk vindt u drie brieven, in onze opdracht geschreven, van hedendaagse auteurs aan een literaire meester: Gerard Walschap. 

De lemen torens. Vooroorlogse kroniek van twee steden werd aangeboden op 14 december 2018, tijdens een avond voor de vrienden van het huis. De lemen torens is een roman in briefvorm tussen twee schrijvende vrienden: Herman Teirlinck en Karel Van de Woestijne. We presenteren enkele korte fragmenten, aangevuld met brieven die auteurs Stefan Hertmans en Erwin Mortier in onze opdracht schreven in de voetsporen van hun voorgangers. Een levendige kroniek van twee steden: Brussel en Gent. 

Bij mijn venster. Mijmeringen in de oude trant werd aangeboden op 15 december 2017, de dag waarop de biografie Ge zijt zoveel mensen geweest. Herman Teirlinck 1879-1967, van de hand van Stefan Van den Bossche, werd gepresenteerd.
Bij mijn venster is één van de negen teksten uit Ode aan mijn hand, een bundel ‘Tijdgeestige oefeningen’ die Herman Teirlinck publiceerde in 1963, vier jaar voor zijn overlijden. Lezend kunnen we meekijken door het venster in zijn woning aan de Uwenberg.